روزگار من در غربت

دریغ

این روزها که همه‌چی بهم ریخته و هرکی‌ به هرکی‌ شده آدم چهره ای‌ از بعضی‌ آدما می‌بینه که غم به دلش میاره

آدمایی‌ که تو این گیر و دار بجای اینکه با بقیه همراهی کنن که یه اتفاق غلط که افتاده اصلاح بشه

نشستن و میگن ایها الّناس کجا بودین وقتی‌ فلان اتفاق یا بهمان اتفاق افتاد

بعد وقتی‌ بهشون میگی‌ دوست عزیز، حرف شما درست و اون اتّفاقاتی که شما بهش اشاره کردی خیلی‌ اتفاقات بدی بوده و هست

و باید جلوش گرفته بشه

اما الان بحث چیز دیگه ای‌ هست و اگه کسی‌ میگه این اتفاق بده معنیش این نیست که داره بد بودن اتفاقات دیگه رو انکار می‌کنه!

همه چیز همزمان درست نمی‌شه

اتفاقات غلطی که داره توی ایران میافته با اعتراض کردن یا نکردن به دولت آمریکا عوض نمی‌شه

حتا اگر خودت فکر میکنی‌ که نمیخوای مقاومتی بکنی به کسایی‌ که دارن این کار رو می‌کنن توهین نکن

احمق خطابشون نکن

اجازه بده کار درست انجام بشه

بعد تو هم برای کارهای نادرستی که به نظرت داره اتفاق میافته جریانی راه بنداز و از آدما دعوت کن که باهات همسو بشن

چرا سنگ میندازی؟!

چرا تقبیح میکنی‌؟!

درستی‌ کار تو چیه؟!

دریغ...

   + غریبه ; ٧:۳۱ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٦ بهمن ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

ترانه علیدوستی

امروز توی خبرها دیدم که ترانه علیدوستی گفته حتا اگه بتونه هم برای اسکار نمیاد و دستور اجرائی ترامپ رو محکوم کرده

بعد رفتم نظرهایی رو که مردم براش گذاشته بودن خوندم

انقدر همه منفی‌ بود که نظرات مثبت توش گم بود و به نظر نمیو‌مد

ما کی‌ اینجوری شدیم؟ کی‌ فک کردیم از هر تریبونی برای توهین و تحقیر باید استفاده کنیم؟ کی‌ یادمون رفت قبل از اینکه به دیگران اعتراض کنیم، ببینیم خودمون چه کاره هستیم؟

این آدم کارش تاثیری داره؟ به نظر من در واقعیت امر هیچ تاثیری نداره

این دستور امضا می‌شه مگر اینکه از داخل فشار بیاد اونم از طرف کنگره

کارش مثبت بود؟ بله، بسیار زیاد

این روزها آدمای بیشماری تو بهت و غم هستن

زندگی‌‌های زیادی در آستانه فروپاشی هست

امید‌های زیادی ناامید شده

این وسط اگه یه جایی‌ ببینی‌ یکی‌ که دیده می‌شه در حد خودش یه حرفی‌ زده یا یه کاری کرده خیلی‌ حس خوبی‌ بهت میده

شاید یه کور سوی امید بشه برات تو تاریکی‌ نامطمئن این روزهای زندگی‌

این آدم دنیا رو جابجا نکرده و نمی‌کنه

اما اونجایی که تونست اون کاری که به نظرش درست بود رو انجام داد

و من به احترامش کلاه از سر بر میدارم

والسلام!

   + غریبه ; ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ ; جمعه ۸ بهمن ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

عمق فاجعه

رئیس جمهور جدید در بلاد کفر بالاخره کار خودش رو کرد و حداقل برای ۳۰ روز آینده زندگی‌ ما رو برد روی هوا

از دیروز که پیش درآمدش اومد بیرون من در حال دورهٔ تمام احساسات منفی‌ ممکن هستم

شوکه شدم، ناراحت شدم، عصبانی‌ شدم، غمگین شدم، گریه کردم، داد کشیدم

بعد رفتم یه تحلیل جدید خوندم و دوباره از اول

خودم داشتم برای سفر به ایران برنامه ریزی می‌کردم که رفت رو هوا

مامان بابام منتظر بودم ویزاشون آماده بشه بیان پیشم که اونم رفت رو هوا

دوستی‌ دارم که داره میره ایران ازدواج کنه و با همسرش برگرده اونم رفت رو هوا

دوستی‌ دارم کار گرین کارت خانواده‌اش درست شده بود که بیان اونم رفت رو هوا

دوستی‌ دارم منتظر گرین کارتش بیاد اونم رفت رو هوا

دوستی‌ دارم منتظر براش ویزای کار اقدام کنن اونم رفت رو هوا

دوستی‌ ازدواج کرده و داشت دوندگی میکرد همسرش ویزا بگیره و بیاد پیشش اونم رفت رو هوا

دوستی‌ داشت فارغ تحصیل میشد و دنبال کار می‌گشت اونم رفت رو هوا

دوستی‌ اپلای کرده بود که ویزای تحصیلی‌ بگیره و بیاد اونم رفت رو هوا

دوستی‌ داره بچه ا‌ش دنیا میاد و می‌خواست پدر مادرش بیان پیشش اونم رفت رو هوا

دوستی‌ فارغ تحصیل شده و می‌خواست پدر مادرش برای مراسمش بیان اونم رفت رو هوا

دوستی‌ می‌خواست بچه اشو ببره ایران که به خانواده‌اش نشون بده اونم رفت رو هوا

و اینا تازه قسمتی‌ از همهٔ اتّفاقاتی که تو زندگی‌ قسمتی‌ از آدمهایی که من میشناسم افتاده

اما اونی که تند تند داره امضا می‌کنه که خطش خوب شه فقط همه‌‌چیو یه سری لغات روی کاغذ می‌بینه

کاش متوجه عمق فاجعه میشد

   + غریبه ; ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ ; جمعه ۸ بهمن ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

آتش

از صبح که خبر آتش سوزی رو خوندم همش تو فکر هستم که چه مرگ بدی هست سوختن :(

چی‌ می‌گذره به آدم تو لحظه‌های قبل از رفتن

خیلی‌ وحشتناکه

خیلی‌ خیلی‌ وحشتناکه

خدا به خانواده‌هاشون صبر بده

خیلی‌ سخته

مرگ عزیز همین‌جوری هم سخته

چه برسه به اینکه فکر کنی‌ چقدر عزیزترینت زجر کشیده تا رفته

و چقدر احساس درماندگی داشته

خیلی‌ وحشتناک

خیلی‌ ...

   + غریبه ; ۸:٥۸ ‎ب.ظ ; جمعه ۱ بهمن ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

رفسنجانی

رقسنجانی هم رفت

من از شنیدن خبر مرگش ناراحت شدم

مثل شنیدن خبر مرگ هر انسان دیگه ای

اما نه این آدم های سینه چاک رو میفهمم که دارن ازش بت میسازن

نه اون انسان هایی رو که از مرگش جوک میسازن و مسخره بازی در میارن

بابا اونم یه آدم بود مثل همه ی آدمهای دیگه

پر از خوبی ها و بدی ها

کاش یاد میگرفتیم آدمها رو تا زنده هستن برای کارهای بدشون نقد (نه مسخره!) و برای کارهای خوبشون ستایش کنیم

نه وقتی مردن و دفتر زندگیشون بسته شد

کاش...

   + غریبه ; ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۱ دی ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

2017

معمولا برام سال میلادی معنی خاصی نداره

انقدری که به نظرم سال با نوروز نو میشه با 12 شدن ساعت روز 31 دسامبر نو نمیشه

امسال اما خوشحالم که 2016 تموم شد

چون سال بدی بود

و باید چند ماه دیگه صبر کنم تا سال 1396 بشه!

و دلم میخواد با خودم فکر کنم که سال سخت تموم شد

سالی که پر بود از غم و ناراحتی تو هر زمینه ای که می تونستم تجربه کنم

سالی که با خودش عزیزی رو برد که تا همیشه یه حفره خالی توی قلبم جا گذاشت

سالی که تا مرز از دست دادن پدر رفتم و برگشتم

سالی که اعتمادم به عزیزانم بدجوری لرزید

سالی که خودم رو گم کردم

فقط خوشحالم که تموم شد

و امیدوار که سال بعد با خودش اتفاقات بهتری بیاره

سالی که توش صلح باشه و آرامش خیال

 

سال نو مبارک

   + غریبه ; ۸:۳٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۳ دی ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

خاله ایران

خاله ی بزرگ پدر بود

تمام خاطرات بچگیم پر بود از سفرهایی که به خانه ی خاله داشتیم و مهربونیهای خاله و آلوچه هایی که از مغازه اش بهمون میداد

کیسه هایی که پر میکرد از لواشک و پفک و آدامس و وقت رفتن با وجود مخالفت پدر و مادر و اسرار آنها برای پرداخت هزینه، توی ماشین میگذاشت و یک چشمک هم به ما میزد که خیالتون راحت اینا مال شماست

از وقتی اومدم آمریکا خیلی کم خاله رو دیدم

چند بار شاید

اونم سال های اول که برمیگشتم و طولانی تر میموندم و فرصت برای سفر به شهر خاله بود

اما همیشه مهربونیاش توی ذهنم بود

چند روز پیش پدر گفته بود که خاله حالش خوب نیست و برای درمان اومده تهران

گفت که خودش به خاطر شرایط جسمی نمینونه دیدن خاله بره اما مادر رفته بود و میگفت مثل همیشه خنده رو و سرحال بوده

دو روز پیش که زنگ زدم خبر دادن که خاله هم از بین ما رفت

آدم با وجودی بود

توی زندگی خیلی ها رد پا گذاشته بود

یک شهر برای رفتنش عزاداری کرد

و من دور از همه

باز هم دفتر خاطراتم رو ورق زدم

خوبیهاش رو به یاد خودم آوردم

و آرزو کردم که جاش خوب باشه

و بیشتر و بیشتر غمگین شدم از این زندگی و دوری و بزرگ شدنی که توش تعداد عزیزانی که از دست میدی بیشتر از کسایی هست که به زندگیت اضافه میشن...

 

پ.ن. خدایش بیامرزاد

   + غریبه ; ۸:۱٦ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٩ دی ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

درخت کریسمس

 

امسال یازدهمین کریسمس زندگیمو دارم توی آمریکا تجربه می‌کنم و برای اولین بار تصمیم گرفتم که درخت کریسمس بگیرم

نه برای اینکه کریسمس رو جشن بگیرم

بیشتر برای اینکه وقتی‌ از پنجره خونه‌های مردم رد میشم با حسرت فکر نکنم که توی اون خونه‌ها زندگی‌ جریان داره و توی خونهٔ من نه!

قدیما فکرم این بود که اگه یه روزی اینجا خانواده داشته باشم حتما برای بچه هام  درخت بگیرم که حس شب عید که من تو ایران تو بچگی‌ هام تجربه کرده بودم و اینجا وجود نداره رو برای کریسمس تجربه کنن

امسال اما توی یکی‌ از شبای تاریک زمستون که داشتم میومدم خونه و خسته بودم و با حسرت گرمای خونه‌های دیگران رو میدیدم که چجوری دارن درخت میزارن یا تزیئن می‌کنن

با خودم فکر کردم چرا من برای بچه فرضی‌ بیشتر از خودم حق قائل هستم!

تصمیم گرفتم که درخت بگیرم

و تزئینش کنم

و برم از بیرون به پنجره خونه‌ام نگاه کنم و ببینم که توی خونهٔ من هم گرما و شادی هست

خلاصه الان یه درخت دارم که هنوز لخته چون من فرصت ندارم که تزئینش کنم اما بازم هروقت میبینمش خوشحال میشم از اینکه هست

همین...

   + غریبه ; ٩:٢٩ ‎ب.ظ ; شنبه ٤ دی ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

من یک زن هستم

و به زن بودنم افتخار می‌کنم. و همیشه و همیشه ناراحت میشدم از اینکه دوستام براشون قابل قبول بوده که جنس ضعیف شناخته بشن

و به همین خاطر خیلی‌ وقتا برچسب فمینیست بودن خوردم با اینکه اصلا عقاید فمینیستی ندارم و مخالف خیلیهاشون هم هستم!

اما این باعث نمی‌شه که توی محیط کاری و درسی‌ احساس نکرده باشم که مورد تبعیض واقع میشم

اتفاقا برعکس

چون برای خودم حد قائل نبودم و می‌خواستم به هرچه که دلم می‌خواد برسم بیشتر سد جلوی پام دیدم

بیشتر تیکه شنیدم

هروقت نمرهٔ خوبی‌ توی دانشگاه گرفتم همکلاسیهای پسر بهم گفتن که این استاد آخه شما رو خیلی‌ دوست داره!!!

هروقت خواستم که پروژهای رو بگیرم استادا بهم گفتن ممکنه از پسش بر نیایی

حتا توی همین بلاد کفر که خیلی‌ هم ادعاشون می‌شه!

روزی که یکی‌ از دانشجوهای لب اومده بود که صاحب پروژهٔ من بشه، استادی که فکر میکرد که خیلی‌ به خانما بها میده و اصلا اسیره کلیشهی جنسیتی نیست اومد به من گفت که فلانی‌ حقشو می‌خواد!

و وقتی‌ من می‌خواستم از حقم دفاع کنم بهم گفت که دارم کولی‌ بازی در میارم!

گرچه هیچکدوم از این چیزا هیچوقت و هیچوقت باعث نشد که من کوتاه بیام از حقم یا خواسته ام

فقط باعث شد که بیشتر و بیشتر تلاش کنم

و اینو مدیون پدر و مادری هستم که بزرگم کردن و محیطی‌ که برام فراهم کردن تا به خود باوری برسم

محیطی‌ که بردار کوچیک من وقتی‌ همراهم بود و کسی‌ می‌خواست ازش جای من رو پشت فرمون بگیره تا توی جای تنگ پارک کنه، میگفت خواهرم رانندگیش از من بهتره!

و من بهش افتخار می‌کردم که انقدر شهامت داره که جلوی کلیشه‌های اجتماعی بأیسته و از من حمایت کنه

محیطی‌ که روزی که یکی‌ از دایه‌های دلسوز تر از مادر اومد و به پدرم گفت که نباید بذاره من ازدواج نکرده از ایران برم، پدرم جلوش ایستاد و گفت دختر من خودش مثل ۱۰۰تا مرده نیازی به کسی‌ نداره!

و من با تمام وجودم بهش لبخند زدم و دستش رو محکمتر توی دستم گرفتم

این روزا با انتخاب رئیس جمهور کذایی جدید، اینجا خیلی‌ قبح‌ها ریخته و خیلی‌ مسائل داره بیان می‌شه که  ای کاش نمی‌شد

و من ناراحتم از حرفایی که خانوما به خودشون میزنن

سد‌هایی‌ که خودشون برای خودشون و امثال خودشون قائل میشن

کاش آدما یاد میگرفتن برای تغییر باید از خودشون شروع کنن

کاش...

 

پ.ن. یلدا مبارک!

   + غریبه ; ٦:٥۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢ دی ،۱۳٩٥
comment نظرات ()

پس نوشت!

رفتم سفر و برگشتم

گرچه دلم نمیخواست که برگردم!

ولی‌ خیلی‌ خوب بود

کار کردم ولی‌ مغزم بازم تونست استراحت کنه

خیلی‌ وقت بود که اینجوری استراحت نکرده بودم

دوستای قدیمی‌ رو دیدم و احساس جوونی بهم دست داد

انگار نه انگار که ۱۵ سال می‌گذره از دوستیمون

حسش همون حس قدیمی‌ و آشنا بود

همون حس خوب دوست داشتن و دوست داشته شدن

از دوشنبه هم خوشحال و پر انرژی اومدم سر کار

گرچه که اصولا استاد خالی‌ کردنِ باد آدم هستن رؤسای محترم

ولی‌ مهم نیست

من که نمی‌خوام تا ابد اینجا بمونم!

یعنی‌ این چیزی هست که مدام واسه خودم تکرار می‌کنم ؛)

   + غریبه ; ٦:۳۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۱ آذر ،۱۳٩٥
comment نظرات ()
← صفحه بعد