روزگار من در غربت

می دانی دلم چقدر گرفته این روزها؟

از تو

از خودم

از این زندگی که از سر ترس مدام خدا را شکر میکنم بخاطرش، مبادا که بدتر شود

از گرانی دلار

از فکر رنجی که عزیزانم میکشند

از رنجی که من از رنج بردنشان میکشم

آری

دلم خیلی گرفته

خیلی...

پ.ن. تا مرز توانم پیش رفتی، دست نگه دار، روحم چینی بند زده شده...

نظرات ()

واقعا چی می تونه بیشتر از اینکه یه روز سرد برفی تعطیل همه جا بسته برای ببینی ماشینت روشن نمیشه، سرحال بیاردت؟!

اونم وقتی که ماشین مدفون شده ات رو با هزار زور و زحمت از زیر آوار برف بکشی بیرون

و امید داشته باشی که راه میفته و به مقصد میرسوندت

و بعد

زهی خیال باطل

و مشغول حساب کتاب بشی که حالا چقدر ممکنه خرج روی دستت بذاره و از کجا بیاری بدی و ...

آخرش هم بگی خدا رو شکر که تنم سالمه!!!

روزگار غریبی است، روزگار من در غربت...

نظرات ()

از دیشب که اینهمه بلبشو سر یه عکس راه افتاده، دلم میخواست می تونستم فریاد بزنم:

آهای ملت غیور شهید پرور، شما را چه شده؟!

یعنی واقعا یه عکس بین اینهمه اتفاق جور و ناجور که داره تو مملکتمون میفته انقدر اهمیت داره؟

بابا جان گلشیفته فراهانی هم یک انسان ه مثل من و شما و خیلی های دیگه

دلش خواسته عکس برهنه بگیره

حالا به نشانه اعتراض بوده

یا هنر

یا بی بند و باری

یا هرچیز دیگه 

واقعا به کسی ربطی نداره

با این یه عکس نه آسمون به زمین میرسه نه زمین به آسمون!

نه حکومت ظلم سربه نیست میشه

نه آبروی یه ملت میره!

چرا یه ذره فکر نمی کنیم؟

واقعا جای تاسف داره وقتی میبینی توی یه روز هم خبر گرفتاری یه روزنامه نگار رو که توی مملکتش مونده و داره برای آزادی با قلمش فریاد میزنه بیرون میاد 

و هم یه نفر که یه گوشه دنیا برای خودش امن و راحت زندگی میکنه و به هر دلیلی یه عکس برهنه میذاره

و این دومین خبر هست که همه نگاهها رو به خودش معطوف میکنه و سراسر اینترنت پخش میشه

چیزی ندارم بگم جز اینکه

چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید

والسلام

نظرات ()

خوشحالم که بالاخره بین این همه اظهارات مشعشعانه رئیس جمهور محترم و صحبت جنگ و سلاح شیمیایی و امثالهم بالاخره یه جایی اسم کشور ما اومد که بتونیم سرمون رو بالا بگیریم و بگیم 

اینی که گفت ماییم

کشور ماست

مردم ماست

مال ماست

اما در عین حال ناراحتم از اینکه نماینده مردم ما باید بره اون بالا و به همه یادآوری کنه مت صلح دوستیم

که حساب ما از حساب دولتمون جداست

که ما هم انسانیم

هیولا نیستیم

نمی خوایم شکم کسی رو پاره کنیم

ماهم فقط دنبال حق خودمون از زندگی میگردیم

چیزی که خیلی وقته ازمون گرفته شده

خیلی وقت...

پ.ن1. کلا بیشتر خوشحالم اما

پ.ن2. غرور باز یافته

پ.ن3. آقای فرهادی لطفا برای اسکار یه متن 1 دقیقه ای آماده من:)

نظرات ()

دیشب با یه عده ای از آدمها بحث جدایی نادر از سیمین شد

جالب اینجا بود که در این جمع خانومها و آقایون برداشتهای کاملا متفاوتی از فیلم داشتن

و جالب تر اینکه هیچ کدوم از آقایونی که در بحث مورد نظر شرکت کردن مشکل لیلا حاتمی رو نفهمیده بودن!!!

یعنی واقعا فهمیدنش انقدر سخت بود؟؟

پ.ن1. خوش گذشت

پ.ن2. کلافه ام

پ.ن3. شستم رفت...

پ.ن4. سخته اما میشه، مگه نه؟!

پ.ن5. تنها باید به جنگ سرنوشت رفت

نظرات ()

خسته ام

خیلی زیاد

کاش زمان زودتر میگذشت...

پ.ن. کاش زندگی به پاکی همین برفی بود که زمین رو سفید پوش کرده

نظرات ()

رفتم

برگشتم

این وسطا مریض شدم

ناراحت شدم

خوشحال شدم

گریه کردم

خندیدم

فکر کردم

زیاد فکر کردم

و تصمیم گرفتم

و فقط خوشحالم که زمان میگذره

و گذشت زمان با خودش آرامش میاره

یعنی امیدوارم که بیاره

نظرات ()

انقدر حرف نگفته تو وجودم تلنبار شده که قفسه سینه ام درد میکنه

خیلی سخته وقتی احساس میکنی تنهایی

می دونم خدا هست

اما خدا هم بدجوری نشسته ببینه من خودم چه کاره ام

این چه آزمایشی ه؟!

پ.ن1. داره تموم میشه

پ.ن2. همیشه همه چیز اونجوری که تو فکر میکنی پیش نمیره...

نظرات ()

دوست عزیز و گرامی و قدیمی من،

آخه من از تو انتطار دارم که بیشتر از بقیه من رو بشناسی

فکر میکنی چه حالی به من دست میده وقتی میفهمم که خر فرضم کردی و ایمیل به خیال خودت انحرافی به من میزنی؟!

من که حرفام رو درست و راست و مستقیم به تو میزنم!

چرا تو هم راه راست رو انتخاب نمیکنی که من یباره جوابت رو بدم و راحت شی؟!

انقدر فسفر نسوزون!

حیفه، استفاده های بهتری میتونی بکنی ازشون!!!!!

پ.ن1. خوشحالی ناپایدار

پ.ن2. خواب در ادامه بیداری...

پ.ن3. چیزی نمونده دیگه

پ.ن4. کاش بدن به خودم!

پ.ن5. نیومد!!!

پ.ن6. دوباره موعد سر رسید و من عقبم

پ.ن7. عقلم داد میزد، اما زبونم کار نمیکرد...

پ.ن8. سگ ها هم به هم که میرسند دمی تکان میدهند، شما چه میکنید؟؟؟

نظرات ()

بالاخره کنفرانس کذایی هم اومد و رفت و من با یه دنیا خستگی انباشته برگشتم خونه

هرچی میخوابم بازهم خوابم میاد

اما وقتی برای خواب نیست

زندگی ادامه داره و یه عالم کار همیشه برای انجام دادن هست

باید دنبال زندگی دوید!!!

پ.ن1. برنامه ریزی

پ.ن2. فوقش یکم بدخلقی میکنه!

پ.ن3. دارم یاد میگیرم...

پ.ن4. تا کی؟؟

پ.ن5. خودشم میدونه

پ.ن6. قدردانی

پ.ن7. اگر نگفته بود...

پ.ن8. باید حساسیتم رو کم کنم

پ.ن9. دوستان قدیمی

پ.ن10. واقعا چرا؟؟

پ.ن11. هیچوقت دیر نیست...

نظرات ()