یلدا

دیگه از دستم در رفته که چندتا شب یلدا تو غربت بودم

اما خوشحالم که میبینم اینجا هم آدمها سعی میکنن که ریشه هاشون رو حفظ کنن

و خوشحال تر که تلاش میکنن تا به بچه هاشون منتقل کنن این رسوم رو

بچه هایی که چشمشون رو اینور دنیا به زندگی باز کردن

و از ایران نهایتا یه سفر سالی یکبار و قربون صدقه ها و ماچ و بوسه های آبدار کسانی که به عنوان قامیل بهشون معرفی میشن رو میشناسن

بعضی مادر پدرها ولی خیلی سعی میکنن که تو گیر و دار کریسمس و زمانی که همه جا نوای جینگل بل میاد و همه چیز سبز و قرمز شده به بچه هاشون یادآوری کنن که ما هم تو همین زمانا یه جشنی داریم

که اسمش یلداست

و معنیش تولد خورشید

و فلسفه جشن گرفتنش از کجا میاد

و ...

که تا اینجاش باعث خوشحالیه

اما در عین حال هم بچه ها رو میبینی و با خودت فکر میکنی یعنی اینا بزرگ که بشن یلدا و نوروز براشون مهمه؟!

و ته ته دلت یه چیزی میگه که فکر نکنم

این بچه ها گرچه تلخ ولی ایرانی نیستن

این بچه ها آمریکایی هستن

و نمی تونی ازشون انتظار داشته باشی از راه دور و به صورت سایبری ایرانی بشن

می تونی؟!

 

پ.ن. یلدا مبارک

/ 0 نظر / 18 بازدید